Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu 59 Yaşında: Gökhan Aydın’dan Sert Mesaj

“Bu düzen örgütlü işçi sınıfı ile değişir”

DİSK’in 59. kuruluş yıl dönümü dolayısıyla Bursa’da kitlesel bir yürüyüş ve basın açıklaması gerçekleştirildi. Altıparmak Millet Bahçesi’nden Kent Meydanı’na uzanan yürüyüşte emekçiler, “Asgari ücrete, asgari yaşama, asgari demokrasiye mahkûm değiliz” sloganlarıyla bir araya geldi.

Etkinlikte konuşan DİSK Güney Marmara Bölge Temsilcisi ve Birleşik Metal-İş Sendikası Bursa Şube Başkanı Gökhan Aydın, mevcut ekonomik ve siyasal tabloya sert sözlerle yüklendi. Aydın, Türkiye’de ücretlilerin toplumun büyük çoğunluğunu oluşturmasına rağmen karar mekanizmalarından dışlandığını belirterek, “Bu düzenin değişmesi örgütlü işçi sınıfı ile mümkündür. Değiştirebiliriz, değiştirmek zorundayız” dedi.

“DİSK Bir Dilekçeden Fazlasıdır”

Aydın, 13 Şubat 1967’de İstanbul Valiliği’ne verilen kuruluş dilekçesinin yalnızca bir resmi belge olmadığını vurguladı. DİSK’in, sermaye düzenine karşı işçi sınıfının tarihsel yanıtı olarak doğduğunu ifade etti.

Konuşmasında DİSK tarihinin simge isimlerini anan Aydın:

• Kurucu Genel Başkan Kemal Türkler’i,

• 12 Eylül yargılamalarında direnişiyle hafızalara kazınan Abdullah Baştürk’ü,

• İşçi sınıfının kazanımlarında önemli rol oynayan Rıza Kuas’ı,

• Emek mücadelesinin önderlerinden Kemal Nebioğlu’nu

ve diğer mücadele önderlerini saygıyla andıklarını belirtti.

“DİSK, ‘Artık bu böyle gitmez’ diyen işçilerin iddiasıdır” diyen Aydın, bugün de aynı tarihsel sorumluluğun sürdüğünü söyledi.

“Türkiye Asgari Ücretliler Ülkesi Haline Getirildi”

Konuşmasının önemli bölümünü ekonomik tabloya ayıran Aydın, Türkiye’de çalışan nüfusun büyük bölümünün asgari ücret ve civarında gelire mahkûm edildiğini savundu.

2026 yılı için belirlenen asgari ücretin açlık sınırının altında kaldığını ifade eden Aydın, ücretin daha işçilerin eline geçmeden enflasyon karşısında 1.350 lira eridiğini dile getirdi. Bu tablonun temel nedeninin sendikalaşmanın önündeki engeller olduğunu belirtti:

“Türkiye işçi sınıfı örgütsüz bırakılmıştır. Bu nedenle ücretler baskılanmakta, haklarımız tırpanlanmaktadır.”

Aydın ayrıca, en düşük emekli aylığının da yılın ilk ayında değer kaybettiğini belirterek, emeklilerin örgütlenme girişimlerinin engellenmesini eleştirdi.

Vergi Adaletsizliği Vurgusu

Aydın, gelir ve vergi politikalarına da sert eleştiriler yöneltti. Son 12 yılda ücretlilerden kesilen gelir vergisinin 5,2 trilyon liraya ulaştığını, şirket kârlarından alınan kurumlar vergisinin ise 3,6 trilyon lirada kaldığını ifade ederek, “İşçiler patronlarından daha fazla vergi veriyorsa burada açık bir adaletsizlik vardır” dedi.

Vergi dilimlerinin düşük tutulması nedeniyle işçilerin yıl içinde daha yüksek vergi oranlarına girdiğini belirten Aydın, bu düzenin ancak örgütlü mücadeleyle değiştirilebileceğini söyledi.

Kıdem Tazminatı ve Demokrasi Uyarısı

Aydın, geçmişte çeşitli hükümetlerin kıdem tazminatına müdahale girişimlerinde bulunduğunu, ancak sendikal direniş sayesinde geri adım atmak zorunda kaldıklarını hatırlattı. Bu hakkın korunmasının yolunun sendikal örgütlülüğü büyütmekten geçtiğini vurguladı.

Konuşmasında siyasal sisteme yönelik eleştiriler de yer aldı. Yargının siyasallaştığı ve demokratik mekanizmaların zayıfladığı bir ortamda işçi sınıfının örgütsüz kalmasının yalnızca ekonomik değil, demokratik haklar açısından da ciddi risk taşıdığını ifade etti:

“Gerçek demokrasi için örgütlü toplum şarttır. Örgütlü toplum için de işçi sınıfının örgütlü olması zorunludur.”

“Hemen Şimdi Örgütlenme Zamanı”

DİSK’in 22 sendikasıyla birlikte işyeri işyeri örgütlenme çalışmalarını sürdürdüğünü belirten Aydın, beyaz yakalı-mavi yakalı ayrımı yapılmaksızın tüm emekçilere çağrıda bulundu.

“Her yeni DİSK’li, artan adaletsizliğe karşı güç demektir” diyen Aydın, örgütlü mücadelenin yalnızca çalışma koşullarını değil, ülkenin demokrasi standardını da belirleyeceğini savundu.

Konuşma, “Kurtuluş yok tek başına, ya hep beraber ya hiçbirimiz” ve “DİSK varsa umut var” sloganlarıyla sona erdi.

DİSK’in 59. yıl etkinliği, yalnızca bir yıldönümü anması değil; artan hayat pahalılığı, vergi yükü ve sendikalaşma tartışmaları çerçevesinde emek cephesinden yükselen güçlü bir siyasal ve toplumsal mesaj olarak kayda geçti.